PK UPDB, 4e ronde

Persoonlijk kampioenschap UPDB op de helft

Twee koplopers in de hoofdklasse

verslag Harry de Waard

Na 4 ronden in de strijd om het Persoonlijk Kampioenschap van de UPDB hebben Andrew Tjon A Ong en Arne van Mourik met 7 uit 4 hun toppositie kunnen handhaven.

Huidige titelverdediger Andrew versloeg Leo van der Laan terwijl zijn concurrent Arne Jan van de Veen op de knieën kreeg. Er vielen in deze klasse maar liefst 6 beslissingen in 8 gespeelde partijen.

Maarssenaar Tjon A Ong trof binnen een week tot 2 keer toe Leo van der Laan als tegenstander. Na een marathonpartij vorige week van maar liefst 130 zetten tijdens Hilversum Open wist de koploper in een 5×2 eindspel te winnen. In de 4e ronde ging het er nu wat sneller aan toe. In het middenspel werden erg veel dreigingen in het  spel gebracht. De Gooilanddammer kon niet alles overzien waardoor Andrew via een forcing schijfwinst kon forceren. Zijn tegenstander wilde het weer tot een 5×2 eindspel brengen, maar Tjon A Ong kon tijdig naar een 4×1 eindspel afwikkelen, waarna hij Leo een kansloze strijd liet.

Tussen Jan van de Veen en Arne van Mourik werd het een positioneel gevecht. Na wat ruilwerk kreeg Jan het centrum en ging zijn tegenstander omsingelen. Van de Veen leek wat gemakkelijker te staan maar hij had geen geduld en gebruikte zijn tijd niet. Dat pakte verkeerd uit en naarmate het middenspel vorderde kwam Van Mourik beter te staan. Zijn tegenstander onderschatte de positie volkomen. Beiden kwamen op dam maar de OG’er met twee schijven meer. Hoewel hij niet veel tijd had speelde Arne het foutloos uit en won afgemeten. 

Met een punt achterstand achtervolgt Henk Ruesink, die remiseerde met Evert van de Pol. Aan beide kanten ontstond  een flankopstelling waarbij even later door wat ruilwerk een centrumomsingeling ontstond. De problemen van de Evert groeiden met de zet, maar steeds vond hij de juiste verdediging, een enkele keer met een computerachtige finesse.
Uiteindelijk miste Henk zijn beste praktische kans, die bij het juiste spel echter ook remise zou worden.

Ook het duel tussen Toys Sheoraten en Bram Cysouw eindigde in een puntendeling. Dat zou je niet zeggen gezien de spannende flankspelpartijopbouw. Maar na enig ruilwerk vonden beide heren het welletjes en tekenden na 40 zetten de vrede! Verdiende remise.

Puur klassiek was te zien op het bord bij Cock van Wijk en schrijver dezes, Harry de Waard. De Vleutense dammer probeerde mijn vleugel te bestoken maar dat mislukte. Daarna volgde een positionele opbouw en werd het met de zet spannender. Plots een hoop schijven gekletter waar ik de oorzaak van was. Een fantastische klapper bezorgde me een dam en ik won het afspel daarna ook nog eens op fraaie wijze. Een fikse tegenvaller voor de OG’er die meende dat hij de betere stelling in het middenspel had. Na lang analyseren bleek dit een te voorbarige conclusie.

Ook bij Ruud Klaarenbeek en Jan Ongolesono kwam klassiek spel op het bord. Beiden hielden gelijke tred tot rondom de 50e zet. Klaarenbeek kwam vervolgens in ademnood en er stond plots verloren.  

Henk Doedens had tegen Kennedy Krishnadath zijn schijven geconcentreerd op het centrum, zijn favoriete speelwijze. Zijn tegenstander koos voor wat omsingelingswerk.  Gaandeweg werd het steeds gecompliceerder voor beide spelers om de juiste voortzetting te vinden waarbij de Henk op moest passen dat zijn stelling niet vastliep.

Maar ook Krishnadath moest op zijn qui-vive zijn dat hij niet al te veel tegen de rand aan werd gedrukt. Door een onnauwkeurigheid van Kennedy kwam zijn tegenstander gewonnen te staan. Echter…… hij deed hij op het cruciale moment in de slotsituatie in plaats van de winnende-, de verliezende zet. Een eenvoudige combinatie maakte aan alle illusies een einde.

Spannend flankspel was ook te zien bij Bryan Brank en Fred Wortel. Lange tijd ging het gelijk op maar rond de 50e kreeg Brank het centrum in handen. De stelling van de LDV’er werd min of meer aan flarden gespeeld en hij kon het opgeven. En dan te bedenken dat hij op zijn 36e een fraaie winnende combinatie overzag.

De partij tussen Bert Habets en Lucien Farzan is uitgesteld en wordt op maandag 26 februari gespeeld.

EERSTE KLASSE WORDT EEN INTERESSANT KAMPIOENSCHAP

Hier gaat Dirk Bijkerk alleen aan de leiding

verslag Harry Vredeveldt

Halverwege het toernooi wordt duidelijk dat, hoewel Dirk Bijkerk aan de leiding gaat, er ook een aantal spelers in vorm is, die de komende vier rondes zullen proberen hem een beentje te lichten. Dit kan nog heel interessant worden.

Deze vierde ronde sloeg de jarige de aanval op zijn koppositie met verve af. Het eindspel tegen clubgenoot Arie Koster was theoretisch gewonnen, maar je moet het maar net even zien… De 100% score werd dus net niet behouden. Dirk schrijft hierover: ´Dat Dirk jarig was, zal niemand ontgaan zijn: de plastic bloemen werden op tafel gezet en nadat Harry de Waard uitgebreid vertelde welke leeftijd de jarige dan wel bereikt zou hebben, zette de groep zelfs het verjaardagslied in. Dirk liet zich hierdoor echter niet van de wijs brengen en nam tegen Arie al vanaf het begin een aanvalspositie in. Deze verdedigde zich stevig, zoals van hem verwacht, maar hij kon zijn ver opgerukte randstukken niet zinvol inzetten. Dat veranderde plots toen hij via een plakker ermee naar dam kon gaan ten koste van 2 stukken, maar de dam stond doelloos en volledig opgesloten. Dirk behandelde het nu volgende eindspel niet afdoende, waardoor het toch remise werd en hij kon fluiten naar een verjaardagscadeautje bestaande uit 2 punten”.

Dirk Bijkerk wordt op de voet gevolgd door Arie Koster en Jaap Langerak, die een nuttige overwinning behaalde tegen Harry Vredeveldt, die in het late middenspel zijn kansen op een goed resultaat vergooide. De jeugdspelers Jasmina en Mohammed Benhari behaalden een keurige remise tegen sterker ingeschatte tegenstanders.

Over zijn partij tegen Jasmina schreef Jan Vermeulen het volgende: “De partij tussen Jan Vermeulen, de oudste deelnemer en Jasmina Benhari (de jongste deelnemer) eindigde na ruim twee uur spelen in remise. Jasmina speelde een zeer solide partij. Ze hield zich verre van jeugdige overmoed. Integendeel, langzaam maar zeker bouwde ze geduldig een stevige stelling op, zodat de korte vleugel van de witspeler ging wankelen. Jan Vermeulen wist nog net een doorbraak te vermijden, maar was inmiddels in tijdnood gekomen, zodat de hoofdarbiter hem moest waarschuwen dat de vlag op vallen stond. In deze hectische tijdnoodfase maakte hij ook nog een spelregelfout. Hij vergat een geslagen schijf van het bord te halen. En opnieuw intervenieerde de hoofdarbiter. Maar Jasmina maakte hiervan geen gebruik en stond toe dat de schijf alsnog van het bord gehaald werd. Ze bood vlak daarop remise aan en dat werd dankbaar aanvaard. Slotopmerking: De witspeler was zeer onder de indruk van het spel van Jasmina”.

Mohammed deed het mogelijk nog beter door remise te spelen tegen Hensley Nepomuceno, één van de sterkste spelers in de eerste klasse. In het middenspel leek er geen vuiltje aan de lucht voor Hensley, want Mohammed moest een schijf offeren. Dit leverde echter ook een strategisch voordeel op voor wit, wat zich in het eindspel uitbetaalde: zwart moest zijn schijfje weer inleveren en stond minder. Een sensatie hing in de lucht, maar beide spelers besloten op dat moment tot remise.

Ook Hans Vermey deed het prima door Jan Koerselman in de problemen te brengen en een dik verdiend punt binnen te halen. Jan schreef: “In de partij van Jan Koerselman tegen Hans Vermeij was tot het middenspel weinig aan de hand. Toen Jan echter op de 28ste zet met 33-29, 23×34 en 39×30 ruilde veranderde dat rigoureus. Op het eerste gezicht lijkt het een onschuldige afruil, maar Hans antwoordde met 14-20 en toen bleek Jan opeens in een lastig parket te zitten. De volgende ruil 28-23 was verplicht, waarna Jan veel kunst en vliegwerk nodig had om alle dreigende tegencombinaties onschadelijk te maken. Toen dit uiteindelijk toch lukte was remise het juiste resultaat.”

Hans Loots konden we aan het eind van de avond uitwringen. Na de eerste schermutselingen leed hij op de 15e zet schijfverlies en kwam hij in een schier hopeloze positie terecht. Met allerlei dreiginkjes en trucjes ging hij daarna tot het gaatje en zowaar: na urenlang zwoegen kwam hij nog heel laat tot een puntendeling met de beduusde Chris Schippers.

Wim de Jong en Leo van Raaij hadden een genoeglijke avond, ze bestookten elkaar met trucjes, die weer werden doorzien en besloten – blij met het punt – tot remise. Wim schrijft daarover: “Het was een leuke partij met Leo en erg spannend, we hebben beiden ons best gedaan om te winnen. Bij de 21e  zet dacht ik een plakkertje te maken, maar ik zag nog net op tijd dat deze helemaal niet goed was! We hebben er beiden wel van genoten.“

Mahesh Shankhar had deze avond het geluk aan zijn zijde: Nico Verhoeven vergaloppeerde zich en Mahesh kon de beide punten incasseren.

In de Tweede klasse gaat René Runhaar nog met een 100% score fier aan kop, op de voet gevolgd door Piet van Dijk, nog steeds in ‘the winning mood’, nu tegen Ruud de Koning en Karel Hammacher die Sjef Valk versloeg.

Mario Lambrechts stond tot aan woensdag verrassend hoog in de rangschiking. Die rangschikking maakte hij in zijn partij tegen René Runhaar niet waar. Slordigheidjes werden bekwaam afgestraft door de witspeler en Mario was al snel kansloos.

Piet van Dijk won van Ruud de Koning en was wat verbaasd over de matige tegenstand van Ruud, die vroegtijdig opgaf. Piet schrijft: “Ik denk dat we beiden de partij niet goed genoteerd hebben .Ik vond hem niet terug op de site en kwam er zelf ook niet uit. Het was van beide kanten een voorzichtig potje, totdat ik de winst kon pakken en daarna doorbraak. Dat was voor Ruud genoeg reden om hem op te geven”.

Karel Hammacher gaf na een rustige opening en middenspel Sjef Valk het nakijken via een combinatie, waarna Sjef nog wat tegensputterde, maar er niet meer aan te pas kwam. Jammer voor Sjef dat hij rond de 30e zet een paar keer een winnende voortzetting miste.

Wim Zwanink liep tegen Jan Drijver in de ‘Haarlemmer’ en kwam het schijfverlies niet meer te boven en gaf het op toen Jan later in de partij combineerde naar dam. Wim had na deze (foutieve) dam echter nog kunnen doorspelen, remise was niet ver weg.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven