PK UPDB, 1e ronde

 We zijn begonnen!

Hoofdklasse

Verslag Harry de Waard

 Met uiteindelijk een record aantal deelnemers (52) is de strijd om het provinciaal damkampioenschap weer losgebarsten. Ook nu is De Pijler de locatie waar de prijzen worden verdeeld.

Titelverdediger Andrew Tjon A Ong kende een goede start door te winnen van Fred Wortel. Het was de bedoeling van zijn tegenstander om er een ‘saaie’ partij van te maken, maar de LDV’er kon het niet laten om op de 15e zet toch een voorpost te plaatsen. Hierna ontstond een interessante aanval/omsingelingpartij, waarbij de Maarssenaar goed gebruik maakte van de hangende schijf om 43. Wortel: “Ik dacht zijn stelling nog te kunnen repareren, maar vergat daarna te vervolgen met een ruil!” De veelvuldig provinciaal kampioen profiteerde optimaal en trakteerde de omstanders in het gewonnen eindspel met een mooie combinatie om de winst versneld binnen te halen.

Ook Leo van der Laan haalde de volle buit binnen ten koste van Jan Ongolesono. De klassieke opening was iets beter verzorgd bij de Baarnse dammer. Dit resulteerde in een (slechte) positionele keuze die de OG’er moest maken: inname van het kerkhofveld of kiezen voor een slechte positionele voortzetting. Het werd het eerste. Daar wist de Gooilanddammer wel raad mee en hij blies vervolgens de stelling binnen enkele zetten op.

Lucien Farzan moest het loodje leggen tegen Cock van Wijk. Ook op dit bord was van een klassieke partijopzet sprake. Door een grote afwikkeling in de openingsfase ging er heel wat hout af maar bleef de stelling in evenwicht. De opbouw kon opnieuw beginnen waarbij de Van Wijk iets behendiger optrad. Sterker nog, rond de 50e zet, gaf de muzikant van de Surinaamse band “the Mix” noodgedwongen een schijfje prijs om nog enigszins spel te houden. Maar zijn tegenstander wist daarmee wel raad en zorgde er binnen enkele zetten voor dat Farzan het hoofd kon buigen.

Ook de partij tussen Bert Habets en Toys Sheoratan kende klassieke trekjes. Vanuit de opening zocht de OG’er de rand op en liet Habets het centrum. Na een vereenvoudiging ontstond er ruimte en voor beide spelers een ‘scheve’ stand. Sheoratan slaagde erin om zijn volle korte vleugel te ontwikkelen en veroverde alle 3 de centrumvelden. Hij zag te laat dat de stelling vast zou lopen. Onder druk van de klok liet hij -in een betere stand- een eenvoudige combinatie toe die direct verloor.

Een duel om het scherpst van de snede was te zien bij het duel Bryan Brank – Henk Ruesink. Er ontstond flankspel en bleef de stelling lange tijd in evenwicht. Zo rond de 18e zet kon er iets ludieks gebeuren: beiden hadden een damcombinatie doorgerekend die veel hout kostte en uiteindelijk in een puntendeling zou eindigen. Daarom koos Henk een andere variant. De stellingen bleven lange tijd in evenwicht en alles verliep vlekkeloos.  Tot aan de 47e zet. Bryan vergaloppeerde zich en kon in no time de hand kon schudden van zijn tegenstander.
Harry de Waard onderging hetzelfde lot. Zonder geluk vaart niemand wel, zo kun je het best de slotfase omschrijven van zijn partij tegen Bram Cysouw. “Een onverdiende overwinning,” zo omschrijft de Barnevelder zijn partij na afloop. Vanuit spannend flankspel bouwde hij in het middenspel een stevig blok op dat vakkundig werd omsingeld door wedstrijdleider De Waard. In het late middenspel braken beiden door naar dam, met goede winstkansen voor de Zeistenaar. “Ik haalde te vroeg dam , waardoor het initiatief bij de Barnevelder kwam te liggen. In een dun eindspel kon ik de remise niet vinden en was een kwestie van uitschuiven!”

In twee andere partijen in de hoofdklasse werden de punten gedeeld.

Arne van Mourik liep in de eerste ronde meteen tegen puntverlies aan, maar het had erger gekund. Ruud Klaarenbeek had zich voorbereid, speelde de favoriete opening van zijn tegenstander bewust mee en kreeg daardoor veel ruimte in het centrum. Arne had een flexibele omsingeling in handen maar omdat zijn tegenstander geduldig wachtte met het plaatsen van een centrumvoorpost werd de “omhelzing” op den duur wat krakkemikkig. Sterker nog, Ruud kwam steeds beter te staan. In het late middenspel kreeg de dammer uit Bunnik ineens toch nog kansen en hij brak met wat geluk door. Maar de scherpte ontbrak, Van Mourik haalde op het verkeerde veld dam en moest een paar zetten later in remise berusten. Een dik verdiende remise voor de UDG’er!

Ook Evert van de Pol deelde de punten met Henk Doedens. Laatstgenoemde dammer, die lange tijd het dambord niet gezien had, heeft bij OG de damdraad weer opgepakt. Het dammen is hij nog niet verleerd, want de Utrechter wist de Barnevelder gemakkelijk op remise te houden. Hij was dan ook best tevreden met dit resultaat!

Al meer dan 30 jaar hebben Kennedy Krisnadath en Jan van de Veen een warme relatie met wederzijds respect. Dat neemt niet weg dat de 5 duels die ze ooit hebben uitgevochten minder spannend zijn. Zo ook hun uitgestelde wedstrijd uit de eerste rond op de koude maandagavond van de 8e januari in de Pijler. Jan opende 34-30 met de bedoeling om aan te vallen maar er kwam direct na de opening een klassiek-achtige stand op het bord met een randschijf voor Kennedy.
Jan kon het niet laten om op de 26e zet weer in de aanval te gaan via 28-23 met een schijf op 23. Hij werd na een ruil te overmoedig en had niet rekening gehouden met het prima rekenwerk van Kennedy. Deze won een schijf maar Jan had compensatie. Uiteindelijk werd de stand gelijk in een 9 om 9.  De stand was normaal gesproken in een 8 om 8 remise maar Kennedy beging helaas een grote fout en had niet rekening met een offer door Jan met doorbraak. Het resterende eindspel werd snel gewonnen door Jan. Deze partij had meer verdiend dan de blunder van Kennedy en na zo’n drie uur spelen kreeg Jan de 2 punten.

 

Eerste klasse 

Jasmina Benhari en Hans Loots verrassen

Verslag Harry Vredeveldt

Het was me het avondje wel: 3 remises en 8 winstpartijen en dit hadden er nog meer kunnen zijn, want Arie Koster miste een kans voor open doel tegen Nico Verhoeven, zoals later duidelijk werd. Hetzelfde gold voor Ben van der Linden die tegen Hennie van Lambalgen een eindspelfinesse niet zag. Voor clubgenoot Eric Dubelaar hetzelfde liedje: hier kwam Hensley Nepomuceno goed weg.

Jasmina Benhari en Hans Loots verrasten met overwinningen op respectievelijk Mahesh Shankar en Jan Koerselman.

Jasmina gaf haar visitekaartje door netjes naar winst te combineren tegen Mahesh Shankar en Jan Koerselman blunderde tegen Hans Loots.

Jasmina nam haar tegenstander in de houdgreep door middel van de hekstelling en haalde daar volgens het boekje voordeel. Jaap Langerak – die vrij eenvoudig won van Cor Vonk – schreef daar het volgende over: De 12 jarige Jasmina Benhari van Damclub Hilversum debuteerde in de 1e klasse met een vlotte winst tegen Mahesh Shankar. Al snel verkreeg de Hilversumse een hekstelling en enkele zetten later combineerde ze naar een goede dam. Na 27 zetten vond Mahesh het welletjes en had Jasmina deze avond als eerste de punten binnen.

Dat Jan Koerselman zijn voordeel tegen Hans Loots zo makkelijk weg gaf, had niemand verwacht -zeker niet als je in een gemakkelijke stoel vanuit Barcelona de partij bekijkt. Laten we zeggen, dat damblindheid Jan overkwam en Hans “was er als de kippen bij” om hiervan te profiteren en een graantje (2 punten) mee te pikken.

Ben van der Linden speelde langzamerhand Hennie van Lambalgen van het bord, maar moest nauwkeurig spelen om de twee punten binnen te halen en dat lukte in de eindfase net niet. Door direct naar 45 (in plaats van 12-17) te spelen om de volgende zet gedwongen naar dam te lopen, lag de plakker naar remise voor Hennie voor de hand, ongetwijfeld tot teleurstelling van Ben.

Zoals gezegd miste Arie Koster een combinatie om je vingers bij af te likken: wat is er mooier om te combineren met een naslag zodat de partij pot uit is? Nico zag het en haalde opgelucht adem, omdat Arie het niet zag en remise voor de hand lag. Arie schreef er het volgende over: “Nico Verhoeven wist zijn mij flink onder druk te zetten, maar ik kreeg na de 27e zet de kans me er uit te werken. Ik nam op de 48 zet  een verkeerde voortzetting waarna er alleen nog remise in zat”.

Voor Wim de Jong – “fijn dat hij er weer bij is” – waren de druiven zuur, want Dirk Bijkerk kende geen medelijden met zijn clubgenoot, snoerde de lange vleugel van Wim in, kreeg vrij spel aan de korte vleugel van Wim en combineerde vlot naar de winst. Wim schreef hierover ”Om maar meteen met het verhaal binnen te vallen: na drie jaar bijna niet gespeeld te hebben, kwam  ik van een koude douche thuis. Op de 15e zet kreeg ik een opsluiting en die kon ik niet meer herstellen. Overigens heeft Dirk het prima uitgespeeld!”

Ook Eric Dubelaar miste in het eindspel de denkkracht om de winst tegen Hensley Nepomuceno binnen te halen: je moet het maar net zien… Eric speelde het keurig en kreeg een veelbelovend eindspel in handen, maar Hensley kon net ontsnappen, omdat Eric de winstgang (twee maal offeren en goed te slaan) overzag.

Hans Vermeij speelde het keurig tegen Jude Kasangaki, maar ging in het eindspel in de fout, waardoor Jude winnend voordeel kon forceren. Hans schreef het volgende: “Op de 38ste zet maakte ik een blunder door met schijf 39 naar 34 te gaan i.p.v. 33  en was het helaas einde partij voor mij”.

Jan Vermeulen kwam goed weg tegen Chris Schippers: er had bij goed (eind)spel misschien meer in gezeten voor de Loenen-speler. Jan Vermeulen schrijft het volgende over deze partij:

“Jan Vermeulen (w) en Chris Schippers (zw) speelden een klassieke partij die de nodige concentratie van de beide spelers vroeg. Er werd aan beide kanten zorgvuldig gespeeld en na bijna drie uur spelen werd na de 58e zet besloten tot remise. In eerste instantie had de witspeler licht het initiatief en bespeelde de lange vleugel. Maar door zorgvuldig tegenspel lukte het hem niet voordeel te halen. Integendeel, halverwege de partij werd hij meer en meer in het defensief getrokken en op de 40e zet brak de zwartspeler door richting damlijn. Of hij in het eindspel de winnende variant over het hoofd zag is onduidelijk. In een vier om twee (zw 16-17-21 en 39 en w 14 en 32) wist hij een remise niet te vermijden”.

Leo van Raaij en Harry Vredeveldt speelden hun partij vooruit. Harry vermeed een dure dam, een 5 om 3, waardoor Leo spoken zag en een voor de hand liggende winstgang later miste. Harry pakte de volgende kans wel en combineerde behendig naar de winst.

 

Tweede klasse

Verdienstelijke remise van Mario Lambrechts tegen Piet van Dijk; drie reglementaire zeges.

Helaas bleven drie spelers weg en konden René Runhaar, Sjef Valk en Ruud de Koning een reglementaire winst opstrijken.

Karel Hammacher en Peter van der Zwaag wonnen wel van een tegenstander en moest Piet van Dijk verrassend remise toestaan. Mario Lambrechts schreef het volgende over deze partij: “Tot aan de 34e zet ging het gelijk op, toen Piet een kleine combinatie uithaalde en naar de een na onderste rij sloeg. Hij ging echter te snel naar dam, want wit (Mario) kon hem vangen .

Uiteindelijk bleef het vijf om vijf schijven en gaf wit een schijf voor een doorbraak. Ik kon echter niet voorkomen dat ook zwart door liep en eindigde het met remise”.

Peter van der Zwaag won van debutant Wim Zwanink die iets te optimistisch naar voren trok en overzag dat hij met een ruil naar achteren de stand ongeveer gelijk kon houden.

 

 

1 gedachte over “PK UPDB, 1e ronde”

  1. TRIEST…..
    Een van de “wegblijvers” afgelopen woensdagavond was Andreas Ongers. Er is diverse keren geprobeerd kontakt met hem te zoeken, echter tevergeefs. Later bleek dat hij met spoed was opgenomen in het ziekenhuis. De reden was niet bekend.
    Vandaag kwam bij de UPDB het trieste bericht binnen dat Andreas vanmorgen was overleden.
    Nadere gegevens volgen.
    Dat hij moge rusten in vrede!

    HARRY DE WAARD

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven