PK UPDB, 3e ronde

Vijf 5-punters

Verslag Harry de Waard

Na 3 ronden strijd om het persoonlijk damkampioenschap van de UPDB hebben maar liefst 5 hoofdklasse-spelers een score opgebouwd van 5 punten.

Tot die vijfpunters behoort Jan van de Veen die Evert van de Pol versloeg. Van de Pol kwam moeizaam uit de opening omdat Van der Veen een mooie centrumstand kon opbouwen. Even later belandde Van de Pol in een KV-opsluiting. Omdat de Barnevelder er bewust niet wilde uit ruilen kreeg hij de deksel op zijn neus. Schijfverlies was het gevolg en daarna geen kans meer op herstel. Een mooie overwinning van Van der Veen.

Andrew Tjon A Ong deed ook goede zaken door een partijzege op Bert Habets. Vanuit de opening nam de veelvoudig UPDB-kampioen een voorpost en na het afruilen daarvan plaatste Habets zelf een centrumaanval. Die werd bekwaam omsingeld door de Maarssenaar. Even later bezette Habets het centrumveld onvoorzichtig opnieuw, waarna snel schijf- en partijverlies volgde.

Arne van Mourik had in zijn partij tegen clubgenoot Cock van Wijk aanvallende intenties. Hij bouwde snel een tempovoorsprong op, maar daar stond tegenover dat zijn lange vleugel niet optimaal tot leven kwam. Van Wijk probeerde het spel zo te spelen dat hij zowel druk tegen die op het oog zwakke vleugel kon ontwikkelen, én het centrum onder controle hield. Dat lukte echter niet helemaal, Van Mourik had op zijn korte vleugel voldoende kracht. Lange tijd was de stelling daarom in evenwicht, maar in een wat uitgedunde stelling koos zijn clubgenoot niet het handigste plan: Van Mourik brak ten koste van een schijf door. Nog steeds was er niet veel aan de hand, want met het inbrengen van een plakker moest er nog een schijfje worden prijsgegeven alvorens de felbegeerde dam op het bord kwam. Het was louter aan tijdnood te wijten dat Cock zich daarna vergiste. Hij overzag dat vier van de vijf schijven offeren voldoende was om ook op dam te komen. Daarna was de dam oppermachtig en kon Van Mourik zich laten feliciteren. Hij stapte goedgemutst de bus in, want zijn winst was een mooie opsteker!

Ook Henk Ruesink staat in het rijtje der 5-punters. De Houtenaar probeerde tegen Leo van der Laan het ijzer met handen te breken en werd volgens de regelen der kunst opgerold. Ondanks ruim voldoende tijd op de klok vergat Van der Laan echter in het middenspel eenvoudig te winnen. Daarna liep de partij geruisloos naar een puntendeling.

Bram Cysouw volgt met een punt achterstand. Hij gaf Kennedy Krishnadath het nakijken. Cysouw nam al vroeg een flankaanval in en kreeg in het middenspel steeds meer tempovoordeel. Noodgedwongen offerde de Utrechter een schijf, waarna beiden op dam kwamen. Uiteindelijk ontstond er een overmachtssituatie waar Krishnadath geen raad mee wist.

Jan Ongolesono zat al niet lekker in zijn vel bij aanvang van de partij en daar kwam na slechts 23 zetten een extra reden bij. Na een rustig begin nodigde de Ongolesono zijn tegenstander uit voor een Roozenburg opstelling. Nog geen 7 zetten erna ging hij echter in de fout: er volgde een lichte doorbraak-combinatie. Hoewel de dam die daarna volgde snel gevangen kon worden met slechts één schijf achterstand was zwarts rechtervleugel wat dun. Fred Wortel profiteerde optimaal en brak op de 46e zet door, waarna zijn tegenstander zich gewonnen gaf.

Bij Harry de Waard en Ruud Klaarenbeek was klassiek te zien en dat leverde tot aan het middenspel weinig spannends op. Maar na zwarts 35e kreeg De Waard aanknopingspunten en was het plots peentjes zweten voor de Klaarenbeek. Ook de tijd speelde hem parten en hij kwam er uiteindelijk niet meer uit!

Voor de tweede remise die deze speelavond tot stand kwam waren Bryan Brank en Lucien Farzan verantwoordelijk. Van meet af aan was de spanning duidelijk voelbaar.
Laatstgenoemde dammer greep al vroeg in het middenspel het initiatief en leek op weg naar een overwinning. Op zijn 33e had hij een gouden kans om zijn tegenstander te verslaan. Deze misser leek hem te ontregelen en hij liet Brank in het eindspel de controle overnemen. Na de 56e zou het doek gevallen zijn voor Farzan door een fraaie finesse. Maar zijn tegenstander miste de opgelegde kans.
Het publiek was getuige van een enerverende dampartij met spectaculaire wendingen. Beide spelers toonden ware vechters te zijn, die tot het bittere einde bleven strijden. De remise was een terechte afspiegeling van de krachtsverhoudingen en de boeiende dynamiek van het duel.

Eerste en Tweede klasse

Verslag van Harry Vredeveldt

In de Eerste klasse bleef alleen koploper Dirk Bijkerk zonder puntenverlies door zelf te winnen van medekoploper Jaap Langerak, terwijl Jude Kasangaki verloor van Arie Koster. Mohammed Benhari verraste oude vos Wim de Jong.

Deze derde ronde stond bol van verrassende combinaties en alles-of-niets-spel, kortom: een avond om van te genieten als je neutraal toeschouwer bent.

Zo ook bij twee van de drie koplopers, die hun eerste nul moesten noteren. Zowel Dirk Bijkerk als Arie Koster haalden formidabel uit, waarna het voor Jaap Langerak en Jude Kasangaki “vechten tegen de bierkaai was”.

Hans Loots combineerde er vrolijk op los en Hans Verhoeven was het slachtoffer, hierbij het verslag van de wat beschadigde witspeler Hans: “Hans Loots zat vanaf het begin tegen Hans Verhoeven goed in zijn partij en gaf goed tegenspel op de lange vleugel, wist van geen wijken en dunde langzaam maar zeker desbetreffende vleugel uit, waardoor de Zenderstadspeler goed moest uitkijken om niet verrast te worden. Ondanks het goed uitkijken werd Hans enkele keren verrast door zetten welke hij niet verwachtte. De zwartspeler dacht op een gegeven moment te kunnen doorbreken ten koste van een schijf, maar dit was schijn. In plaats van door te breken werd Hans verrast met een doorbraak aan de andere kant wat een schijf ging kosten en meteen de partij, daar hierna oppositie een feit was. Een mooie en verdiende winst voor Hans”.

Mohammed Benhari leek tegen een nederlaag aan te lopen  tegen Wim de Jong. Hij verzuimde maatregelen te nemen om schijfverlies te voorkomen, maar had het geluk aan zijn zijde toen Wim de Jong een dreiging over het hoofd zag en kon even later twee punten opstrijken. Wim schreef daarover: “Als je een één om twee open zet verdien je de partij ook niet te winnen! Overigens heeft Mohamed prima gespeeld en ik hoop het de volgende keer iets beter te doen.”

Zus Jasmina Benhari leek ook te gaan verliezen van Hans Vermeij, maar hij zag een gemakkelijke winstgang over het hoofd en gaf te snel remise.

Harry Vredeveldt leek verrassend te gaan winnen van Hensley Nepomuceno, maar miste de power om de partij naar zich toe te trekken, waardoor Hensley het enige geitenpaadje vond naar de remise.

De zwakte in de stelling van Eric Dubelaar leek het te vroeg opspelen van de kroonschijf te zijn; hij kwam langzamerhand  onder druk te staan. Toen Nico Verhoeven later in de partij het slechte voorbeeld volgde door ook de kroonschijf op te spelen, combineerde Erik fraai naar de winst. Zoals Eric direct na afloop zei, had hij dezelfde combinatie ook zes zetten eerder kunnen nemen, maar toen zag hij hem te laat.

Hennie van Lambalgen kreeg ook al een combinatie om de oren van Chris Schippers, hij nam nog wel de dam af ten koste van een schijf, maar pogingen om de remisehaven te bereiken lukten niet.

Ben van der Linden speelde een degelijke partij tegen Jan Vermeulen, maar miste de scherpte om in het eindspel – door goed af te ruilen – de partij te  winnen en moest in remise berusten.

Mahesh Shankar liet zich onaangenaam verrassen door Cor Vonk die – ook al weer – combineerde naar de winst. Op dat moment had hij al een schijf moeten offeren vanwege een dubbele damdreiging.

In de tweede klasse gaat René Runhaar fier aan kop met drie uit zes door te winnen van Ruud de Koning, gevolgd door Piet van Dijk en Mario Lambrechts, beiden met vijf uit drie.

Wim Zwanink trapte tegen Piet van Dijk al in de opening in een combinatie naar dam. De dam werd met één schijf achterstand afgenomen. Daarna kreeg Wim kansen op herstel. Op de 51e zet had 38-32 waarschijnlijk remise opgeleverd. Toen Wim dat niet zag, ging de partij verloren voor hem.

Ruud de Koning vergat tegen René Runhaar dat een schijf ongedekt stond toen hij ergens achterliep. Hij kwam een schijf achter met een verloren stand als gevolg.

Mario Lambrechts lijkt op weg naar een hoge klassering. Nu versloeg hij Jan Drijver die een agressieve voorpost verloren zag gaan. Mario maakte het bekwaam af.

Sjef Valk had een gelukje: in een partij waarin de remise nooit ver weg was, maakte Peter van der Zwaag een cruciale fout toen hij op de 64e zet 37-32 i.p.v. 27-22 speelde. Dat kostte hem de remise.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven