Nationale competitie, 10e ronde

Het al gedegradeerde ADG deed het nu beter dan in de voorgaande negen ronden, het hield het sterke DES Lunteren op een gelijkspel. Eersteklasser Ons Genoegen pakte de laatste strohalm: het versloeg koploper Tilburg/Eindhoven, een kampioenschap is nog mogelijk. Gooi&Eemland versloeg Maastricht en neemt de derde plaats van de Limburgers over. DIOS/Eureka kwam niet opdagen in IJsselstein en zo werd Zenderstad onbereikbaar voor de concurrentie. Toch een soort van anticlimax. De reserves van Gooi&Eemland verloren en blijven in de middenmoot.

Hoofdklasse

ADG neemt revanche op zichzelf!  

Verslag Cees Strooper

In de tiende en voorlaatste ronde van de landelijke clubcompetitie van het seizoen 2023-2024 heeft ADG zijn beste wedstrijd van het seizoen gespeeld. Tegen DES Lunteren, een van de titelfavorieten in de Hoofdklasse A, speelde het tiental van ADG uitstekend. Met het eindresultaat, een 10-10 gelijkspel, kregen de Amersfoorters wellicht minder dan waar ze recht op hadden.

Tegen de sterke jeugdige speler Stijn Overeem trok Wim Martin vol ten strijde met het Naamloos Skelet. Dit speltype, zo genoemd door Ton Sijbrands, kenmerkt zich door het volledig laten opsluiten van de linkervleugel. Het idee erachter is dat de vele schijven van de tegenstander die zich achter die opsluiting bevinden niet tot ontwikkeling komen. Deze zijn dus als het ware net zo opgesloten als des tegenstanders opgesloten linker vleugel. De geringe praktijkvoorbeelden laten zien dat het voor de aanstichter, in dit geval dus Wim Martin, niet meevalt om te slagen. Lange tijd leek dat wel zo, maar Martin verloor gaandeweg de grip op de andere zijde van het bord. Hij probeerde nog weg te komen in een eindspel met wederzijdse dam, maar dat mocht niet baten. Gerrit de Bruijn won van Arjan van Galen. Die overwinning kwam niet zonder vernuft tot stand. Gerrit na afloop: “Ik stond op een gegeven moment zo slecht dat ik op een zetje begon te spelen.” Dat moest hij wel doen via een positioneel zeer lelijke zet. Met een grote grijns: “Mijn tegenstander liep daar in eerste instantie niet in, maar vlak daarna wél!” Dat leidde tot schijf- en partijwinst.

Ton Bollebakker speelde tegen de sterke Erwin van Hierden. De omsingeling van Ton Bollebakker pakte niet goed uit. Tegen het oppermachtige centrum van Van Hierden, inclusief diens 10 tempi voorsprong, bleek geen kruid gewassen. Harry de Waard had in het vroege middenspel tegen Bert van Harten kunnen aanlopen tegen schijfverlies (maar ook Van Harten ontging dat). In het late middenspel waren de rollen omgedraaid. De Waard forceerde een doorbraak naar dam ten koste van een schijf. En de dam bleek winnend! Na vier partijen stond het zo 4 – 4.

Marcel Everloo kon het niet redden tegen Arjen Timmer. Dat kwam vooral doordat hij de voorwaarts gerichte ruilen van zijn tegenstander niet beantwoordde met eveneens voorwaarts gerichte ruilen. Bovendien bewaakte hij onvoldoende zijn linkervleugel. Zoals het ging ontwikkelde Timmer een tempovoorsprong van 10 tempi en dat is doorgaans ‘niet de bedoeling’. Timmer wikkelde naar winst af via het Zetje van Weiss. Jan de Ruiter bleek al omsingelend veel beter om te gaan met de kansen dan ‘aanvaller’ Johan Top. Top liet Jan de Ruiter als het ware gratis een schijf winnen en daarna was de afwikkeling naar winst niet moeilijk meer. Tegen oud-NK-finalist Peter Hoogteijling kreeg Jean Marc Ndjofang wel iets van spanningen voor elkaar maar dat was niet genoeg. Ndjofang moest een damcombinatie toestaan die hem slechts een schijf voordeel opleverde, maar dat was onvoldoende voor de winst. Ton van der Ploeg speelde vanaf de opening fris en fruitig op aanval tegen Paul Wijninga, een speler met 200 ratingpunten méér. Ton zou voor dat spel zichzelf hebben beloond als hij in het middenspel een winnende damcombinatie had gezien. Helaas ontging hem dat, dus de uiteindelijke remise was een kwestie van ‘jammer’. Na acht partijen stond het zo 8 – 8.

Cees Strooper kwam gunstig uit de Klassieke opening via de Dumont-variant. Dit resulteerde in een tempovoordeel voor tegenstandster Laura Timmerman en dat (een net te ver naar voren opgeschoven positie) is in het Klassieke spelsysteem nou nét niet wat je moet hebben. Er leek voor Strooper geen vuiltje aan de lucht, maar in de middenspelfase ontglipte Strooper een fout. In plaats van nog een opbouwende zet in het achterveld dat hem een vrijwel winnende positie zou hebben opgeleverd liet hij Timmerman ontsnappen naar een gelijkwaardige remisestand.  Als laatste speelde Nico Kruijswijk tegen Ronald van de Beek. Lange tijd volgden beide spelers de openingstheorie van de 32-28 18-22 opening. Zoals het ging kwam Van de Beek met voordeel uit die opening. Nico Kruijswijk moest vechten om langs de randen van het bord naar eerst één en daarna twee dammen naar de remise te komen. Uiteindelijk lukte dat nét en zo werd het tiende punt binnengehaald. Een mooi resultaat.   

DC Tilburg/Eindhoven – Ons Genoegen 6-10

Verslag Auke Zijlstra

Tilburg was vooraf favoriet en zou bij minimaal 8-8 kampioen worden. Ons Genoegen stak hier een stokje voor, de teams staan nu weer gelijk in wedstrijdpunten. Tilburg/Eindhoven heeft nu in de laatste wedstrijd nog een overwinning nodig om zeker te zijn van het kampioenschap. Op bordpunten zijn ze dan niet meer in te halen. 

Jan Ongolesono zat om tactische redenen aan bord 1. Hij trof daar kopman Joeri Lagoda, met een rating van 1400 zoals verwacht een maatje te groot voor Jan.

Onze kopman Alfons Ottink maakte even later weer gelijk. Hij trof in Alex Poliakov een sterk jeugdtalent, dat zich weinig gelegen liet liggen aan het ratingverschil en voortvarend een aanval innam. Toen Alex verzuimde de schijf van Alfons op 27 af te ruilen bleef hij zitten met een achtergebleven schijf op 41 die hem uiteindelijk fataal werd.

Lucien Farzan speelde een hekstelling. Deze ging eraf via een damcombinatie van Kees van Bakel. Lucien kon de dam weer afvangen, met gelijkspel, maar wel een ‘badkuipstand’ voor Lucien. Lucien slaagde er in zijn positie goed te verdedigen, maar nam op het laatst een slechte positie in, waarna een winnende doorbraak voor Kees onvermijdelijk werd. Zo stonden we weer achter.

Arne van Mourik speelde een wat vlakke partij tegen Theo van den Hoek (inmiddels 80 maar nog steeds een sterke speler), met remise als logische uitkomst.

Auke Zijlstra had in Jacco Sandee een ondernemende tegenstander, die probeerde een aanval op te zetten. Auke ruilde de aanvalsschijf op 24 af, om vervolgens zelf veld 24 te bezetten, waarna het zeer gunstig klassiek werd. Jacco liep vast en Auke had weinig moeite het af te maken.

Toys Sheoratan speelde tegen Tanya-Marie Cnossen, de andere jeugdspeler van de tegenstander. Toys kreeg een mooie stand en leek te kunnen kiezen hoe hij wilde winnen. Toys koos voor een kleine combinatie waarbij hij voor 2 schijven op dam kwam. Toys verzuimde vervolgens alle varianten waarin hij een schijf voor zou komen na damvangst, om vervolgens de dam met gelijkspel en een wat mindere stand te laten afvangen. Hierna maakte hij nog wel vrij eenvoudig remise. 

Hierna waren nog twee partijen bezig en in beide stonden we uitstekend, zodat de overwinning al vrij zeker leek. Cock van Wijk trof in Harry Verdoolaege een tegenstander die alleen in ruilen was geïnteresseerd. Cock kwam hierdoor wel iets beter te staan en kon afwikkelen naar een gunstig eindspel, met uiteindelijk, na een gemist remise-offer van Harry, een eenvoudige winst.

Gerard Morsink trof aan bord 8 tegen de sterke invaller Menno Hottinga. Gerard speelde een gelijkopgaande partij, maar kreeg in het late middenspel voordeel via 26-21, waarmee schijven 6 en 11 buitenspel werden gezet. Menno brak nog door ten koste van twee schijven, maar Gerards schijven stonden uitstekend en het eindspel won gemakkelijk, waarmee Gerard een blauwe uitslag (winst tegen een tegenstander met meer dan 100 ratingpunten meer) mocht noteren.

Zenderstad zonder te spelen kampioen 2e klasse D

Verslag Karl van der Horst

Tegenstander DIOS Eureka had nog nul punten en kon geen volwaardig team op de been brengen, omdat 4 spelers aan de Belgische open kampioenschappen deelnemen. Dat betekende dat de IJsselsteiners aan ieder bord een “niet opgekomen” konden noteren. En een eindstand van 16-0.

Daarmee kwam Zenderstad op een praktisch vrijwel niet in te halen bordaantal en was het officieuze kampioenschap bij aanvang van de wedstrijden al daar.

Wat nog roet in het eten kon gooien was de uitslag tussen de nrs 2 en 3: NDV Nieuwland en bezoeker Heijmans Excelsior. Nieuwland moest winnen en ook nog minstens 13 punten halen. Heijmans heeft zelf bij winst ook nog kans op de tweede plaats. In gemiddelde rating is er geen groot verschil: Heijmans 965 en Nieuwland 963. Minimaal verschil en de uitslag werd ook een minimale winst voor Heijmans. Uiteindelijk zouden zij zegevieren met 9-7.

Direct gevolg is dat Zenderstad niet meer ingehaald kan worden en formeel kampioen is.

Voor die 2e plek komen ook Limburg en Nieuwland zelf nog in aanmerking. Nieuwland is uitgespeeld, Limburg (tegen WSDV 4) en Heijmans (tegen Waarddammers) kunnen in hun laatste partij nog over Nieuwland heen. Of niet.

Zenderstad zal nog uit tegen DOG Uden spelen. Zij kunnen goede uitslagen neerzetten afgewisseld met zware nederlagen. Aan Zenderstad om te laten zien dat zij niet voor niets kampioen is.

Op 16 maart is er een nacompetitie en door inlassing van een versterkte degradatie is ook de kampioen van de 2e klasse NIET direct geplaatst voor de eerste klasse. Voelt niet helemaal ok, maar het is niet anders.

De tegenstander is nog niet te bepalen. Met pech spelen we tegen een nummer 7. En anders tegen een nummer 8 uit de eerste klasse-poules.

Zoals gezegd: nog niets van te zeggen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven