Nationale Competitie, 7e ronde

Eerste Klasse

CTD Arnhem 2 – Ons Genoegen 7-9

Verslag Auke Zijlstra

Weer een 9-7 winst, waarop Ons Genoegen een abonnement lijkt te hebben dit jaar

Dit keer werden er wat kansen gemist. Jan Ongolesono was als eerste klaar, in een partij waarin Jan enigszins in de problemen kwam. Deze problemen werden echter door tegenstander Rommy Moerlie voor hem opgelost. Bij de remise van Auke Zijlstra tegen Rein Bergsma was Auke duidelijk in het voordeel. Met groot tempovoordeel zette Auke de aanval in op schijf 28 in met de bedoeling die te winnen. Echter de geplande tweede keer oplopen bleek te falen op een kleine combinatie, waarna Auke er niet in slaagde het winnende plan, nl. omsingeling met 18-22 te vinden, en even later moest hij afhaken naar een gelijkwaardige stand die al snel in remise eindigde. Cock van Wijk bracht ons op voorsprong. Tegenstander Aroen Bholasingh gebruikte veel tijd, op een gegeven moment had Cock een uur meer. De partij was klassiek waarin Cock de gunstige tempoachterstand had. In eerste instatie loste Aroen zijn problemen op, maar bij het opnieuw opbouwen van de stand bleef hij lastig staan. Vervolgens won Cock een schijf met een kleine maar heel aardige finesse en hierna was het snel bekeken. 

Ook Arne van Mourik kwam goed te staan, maar genoeg voor winst was het niet, al miste hij wel een goede kans. Aan de ander kant scheerde Lucien langs de rand van de afgrond, maar slaagde er wel in een keurig punt te halen. Alfons Ottink ging wel aan de leiding tegen Michael Palmer, de sterkste speler bij Arnhem, maar slaagde er niet in beslissend voordeel te behalen.

Toys Sheoratan speelde een iets te zware aanval, die door tegenstander Wilrick Wonnink succesvol werd omsingeld. Hierna stond het weer gelijk en de eindstand werd dus bepaald door Wim Vlooswijk, onze voorzitter die op het laatste moment toch bereid bleek in te vallen voor Gerard Morsink. Wim had de hele partij een prettige stand, en toen de stand uitdunde kreeg hij een vrije doortocht naar dam door het centrum. Jan Riesthuis kwam nog wel op dam, maar deze werd meteen afgevangen. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat offeren en damhalen op de lange lijn Wim nog een langdurig en lastig eindspel zou hebben bezorgd.

Ons Genoegen handhaaft zich met deze overwinning bovenin, op slechts 1 punt van Eindhoven en met 2 punten voorsprong op de komende tegenstander Maastricht en op Gooi&Eemland.

Smerige truc redt Gooi & Eemland 

Verslag Maarten Kolsloot

Zonder geluk vaart niemand wel en dat hadden de dammers van het eerste team van Gooi & Eemland toch nog. Tegen het laaggeplaatste Lunteren 3 werd nipt 8-8 gespeeld.

De wedstrijd vond plaats met droeve gedachten in de hoofden van de dammers. Clubgenoot Andreas Ongers overleed deze week onverwacht. We denken aan onze enthousiaste damvriend die nooit een clubavond wilde missen. Rust zacht Andreas. Komende week wordt afscheid genomen.

Dan de wedstrijd.

Waar ging het mis? Goeie vraag. Kyrylo Ivanov speelde niet gek al ging het weer heel erg snel. Z’n tegenstander verdedigde taai en pakte een punt. Dat was een van onze sterke spelers zonder zege.

Jelmer Martens had daarvoor al snel een voordelige kettingstelling en een gewonnen schijf. Hij won overtuigend. Na Jelmers zege stond het 3-1.

Michiel Luiten luidde de problemen voor de thuisploeg in met een harde nederlaag. Hij ging omsingelen maar vond weinig concrete aanknopingspunten en verloor. Waarom op zet 20 niet 32-28 met solide centrumspel? 3-3.

482 ratingpunten. Dat was het verschil in het voordeel van Menko van Dijk tegen Levien Cysouw. Zie je zelden, zulke enorme verschillen. En al helemaal niet dat de underdog dan wint. Misschien wat gebrek aan wedstrijdritme voor de jonge vader? Daar is maar één oplossing voor; je mag mee naar Maastricht. 3-5 de tussenstand.

Bertus de Harder maakte gelijk met een nogal wilde partij. Zag er leuk uit en leverde punten op. Bertus blijft zo ook meedraaien boven in de topscorerslijst van de eerste klasse C. 5-5.

Wim Muijs sprak voor de partij mooie en beleefde woorden als welkomstboodschap voor de bezoekers. Hij rolde bijna net zo beleefd de loper naar het centrum uit voor z’n opponent. Maar haalde wel een punt en dat was een prima prestatie. 6-6.

Een erg mooie opzet van Anne Wouda tegen Henk Timmer. 41. 38-33 lijkt de aanval veel kansen te geven. Die kwam niet. Als de notatie klopt heeft Timmer op zet 41 en 42 een simpele slagzet gemist. Timmer won uiteindelijk omdat Anne te gretig bleef. 6-8.

De stunt hing in de lucht.

Alle ogen op Maarten Kolsloot. Die stond de hele partij lekker tegen Cees van den Bosch met druk op het centrum en een aanval. De 46e zet van Maarten is te veel show. 18-23 is op dat moment waarschijnlijk de genadeklap. Nu kwam een remise-achtig afspel. Net als de tegenstander na een uur of vijf (!) spelen af denkt te wikkelen naar een remise 3 om 1 eindspel volgt nog een smerige truc. 8-8. 

Een benauwd gelijkspel al met al. Het tweede team deed het beter: 10-6 winst. Gooi & Eemland blijft bovenin meedraaien op de vierde plaats. Over twee weken op bezoek bij Lent. Dan moet het wat scherper al werd er ook veel gelachen in het Bunschoter denksportcentrum. Een beetje levensvreugde. Misschien wel de mooiste manier om de nagedachtenis aan een plots vertrokken dammer te eren.

Tweede Klasse

Gooi&Eemland 2 – De Waarddammers 3  10-6

Eemlandse dammers winnen dik

Verslag Bert Roest   

Op volle sterkste streed Gooi&Eemland 2 zaterdag 6 januari tegen de Waarddammers . Het werd een winst van 10-6, maar het achttal dammers uit de West-Betuwe hadden beter verdiend. De drie sterksten van G&E wonnen als verwacht, edoch twee remises daarvan waren zeker mogelijk. Zo vergat Bert Baars in een klassieke middenspel tegen zwaargewicht Cor de Jong een punt te pakken. In het eindspel kreeg Cor de punten cadeau door mistasten van Bert. Gerard Benning was de tweede sterke speler die mazzel in het eindspel had. Bekwaam profiteerde hij van foute zetten van Barend Stravers in het eindspel, die dus verloor. Anders liep het bij het klassieke spelletje van Bert Roest. Tegenstander Bas Piepers zag een slagzet van Bert richting dam over het hoofd. Die dam kon ten koste van een schijf afgepakt worden en dat leidde de winst voor Bert in.

Ondertussen had Douwe de Graaf verlies geïncasseerd tegen de sterkste Waarddammer, Omar Romano. “In het middenspel moest ik schijven offeren omdat er anders een dodelijke slagzet dreigde” zei Douwe. Die offers waren te groot er was niet meer aan te doen. Daartegenover stond de winst van Jude Kasangaki tegen Bas Vink. Bas werkte zich in een voor hem voordelig eindspel in de nesten door zijn randschijven te laten staan. Zijn tempovoordeel kon hij daardoor niet verzilveren, waarna Jude bekwaam profiteerde en won. Peter de Graaf sloot de kort vleugel van Simon Rompa mooi op, maar trapte in een damzet. Die dam kon Peter afpakken met verlies van een schijf én een slechte positie. Simon maakte later de partij uit via een denderende slagzet. Lammert Korlaar wist een mooie stand op het bord te zetten tegen Kees Osté. Met een opsluiting van Kees zijn lange vleugel. Misschien waren er kansen in het begin van het eindspel, maar Lammert nam genoegen met een remise. Ook een remise was er voor Hans Loots tegen Johan Stuij. Hans vereenvoudigde een spannende klassieke stand. Erna kwam er wéér een klassieke stand op het bord, die Hans noodgedwongen met een grote afruil afbrak. Beide spelers konden in de partij verder geen potten breken.

DC Tilburg/Eindhoven – Zenderstad

Verslag Karl van der Horst

De eerste wedstrijd van het jaar werd meteen een goede aftrap. De gastheren stonden op een tweede plek achter winterkoning Zenderstad. Met een sterke delegatie ging Zenderstad voortvarend van start en zou uiteindelijk met 11-5 winst de koppositie handhaven.

Het begon al vrij snel met een voorsprong door Patrick van de Tol. Good old Herman Lamberts (90! Met dammen word je oud!) werd aan bord 7 door Patrick op meerdere manieren onder druk gezet en dat leidde uiteindelijk tot een leuke slagzet. Kortom: afgedwongen.

Piet Schep zat aan bord 4, overzag een simpele meerslag en kwam direct in de problemen. Ton Sprangers, een van de topscorers uit de competitie, maakte het vakkundig af en bracht de stand op 2-2.

Daria Shulepova, een van de jeugdtalenten, ging het aan bord 3 opnemen tegen Bert Habets en die was duidelijk een maatje te groot voor Daria. Positioneel leek het nog te kunnen wat Daria deed, maar de scherpte die daarvoor nodig is moet nog groeien. Bert bracht de stand op 4-2.

Patrick Botland speelde te aanvallend en verloor na wat te opportunistisch spel een schijf tegen Karl van der Horst. Karl hield de rest van de partij het voordeel en bezorgde zichzelf een kater door in een eindstand alleen maar remises te zien, remise aan te bieden, om na even doorkijken te concluderen dat alles winst is. Typisch een “vd Horst-actie” aan bord 6 waardoor weer eens een winstkans eindigt in remise. 5-3

Gerard Bakker aan bord 8 en Ed Kok aan bord 2 waren beiden met de trein gegaan en vernamen op weg naar de trein dat men naar Eindhoven moest en niet naar Tilburg. Weliswaar na elkaar binnenkomend, gingen zij bijna hand-in-hand eindigen. Gerard Bakker pakte tegen Freddy Vereijken de winst (7-3) en Ed sloot direct een tactische remise (8-4). Er was nu nog maar 1 punt nodig en Laurens Fijn van Draat en Arie Koster stonden zeker niet minder dus dat punt werd wel verwacht.

Laurens Fijn van Draat liep na een koortsige week op paracetamollekes, maar daar was weinig van te merken. Aan bord 1 werd de zich dapper en goed verzettende Martijn Kool van het bord gedrukt en liep naar het eindspel toe in een simpel zetje en kon meteen opgeven. De winst punt was binnen! 10-4

Arie Koster zat tegen de DC-teamcaptain (en topscorer) Frank Swagemakers. Arie kreeg het naar het middenspel toe wat lastig en in het eindspel was het aan Frank om het af te maken. Echter, Arie, altijd doorgaand tot aan het laatste houtje, werd ontzien en Frank deed een zet die hij niet wilde doen. Gevolg was dat er ruimte kwam voor Arie naar een remise toe en die pakte hij ook.

Daarmee kwam de eindstand op 11-4.

De volgende ronde tegen Gooi- en Eemland. Zij kunnen best een aardig team op de been brengen en onderschatting is dan ook uit den boze. In de Heritage gaat Zenderstad op 20 januari er vol tegenaan en bij winst is een kampioenschap tegen nog 3 teams uit de onderste regionen zeer goed mogelijk.

ADG hard onderuit tegen Hijken DTC 2

Verslag Cees Strooper

In de zevende ronde van de landelijke damcompetitie heeft het tiental dammers van het Amersfoorts Dam Genootschap opnieuw een bittere pil moeten slikken. Tegen middenmoter in de Hoofdklasse A Hijken DTC 2 werd een 14-6- nederlaag geleden. Tegenover vier nederlagen konden de Amersfoorters geen overwinningen zetten.

De wedstrijd begon onder een ongelukkig gesternte. Ton van der Ploeg moest zich op het laatste moment afmelden wegens ziekte. Het was toen niet meer mogelijk om vervanging te regelen. Van Cees Strooper kon verwacht worden dat hij tegen Rik Smit, een speler met een duidelijk lagere rating voldoende kansen zou creëren. Na de opening kreeg Strooper ook ‘lekker spel’. Hij zette zijn omsingeling echter te lang door (iets wat hem in een eerdere competitiewedstrijd dit seizoen ook overkwam) waardoor Smit (te) gemakkelijk een hele sloot tempi kon winnen. Vanaf dat moment kon Strooper alleen aansturen op remise. Als Smit zijn stand beter had ingericht zou dat nog een lastig karwei hebben kunnen zijn. Na het nodige reparatiewerk bereikte Strooper nog tamelijk gemakkelijk de remise.

Mark Klein Kranenbarg trof in Rob Knevel een oud-Utrechter.  Deze partij zal niet de geschiedenis ingaan als een waarop het bijvoeglijk naamwoord ‘opwindend’ van toepassing is. Dat kwam toch vooral van de kant van Knevel die het afruilen van des tegenstanders schijven niet schuwde. Een snelle remise dus. Gerit de Bruijn trof Internationaal Meester Jacob Okken als tegenstander. Hij stuurde vanaf de opening aan op een Hekstellingpartij. Na de interessante opening maakte De Bruijn enkele keuzes die zijn positie niet verstevigden. Dat was ook het geval nadat de Hekstelling van het bord was verdwenen. Okken maakte dankbaar gebruik van de kwetsbaarheid van het centrum van De Bruijn en rondde de partij af met een schijf winnende combinatie. Na nog geen drie uur spelen stond er dus een 6 – 2 tussenstand op het bord.

Ton Bollebakker moest aantreden tegen jeugdspeler Daniël Boxum, jongere broer van het toptalent Matheo Boxum. Vanuit de opening leek zich een Roozenburg-opstelling te ontplooien, maar die werd in de kiem gesmoord. De daarop volgende opbouwfase leidde helaas niet tot een positie met spanningen. Het resultaat was een volkomen gelijkwaardige remise. Nico Kruijswijk en tegenstander Kor de Groot maakten elkaar het leven niet zuur. Ook hier weinig opwinding in de partij. Eveneens remise.

Eigenlijk de enige partij waar wel met overgave werd gespeeld was die van Bryan Brank. Met aantrekkelijk omsingelingsspel verkreeg hij een mooie positie tegen Hans van der Laan, broer van Soester Leo van der Laan. Van der Laan kon onheil voorkomen via een remise brengende ruil. In deze partij had Bryan Brank, gelet op zijn creatieve spel, méér verdiend! Jan de Ruiter moest een Halve Hekstelling tegenspelen tegen oud-Loosdrechter Bert van Oosterom. De wijze waarop hij dat deed leidde tot een groot terreinvoordeel voor Van Oosterom (en dat is nou net níét de bedoeling). Dit was nog overkomelijk, maar toen hij onder tijdsdruk verrast werd door een offer werd zijn achtergebleven positie hem alsnog fataal. Dit was absoluut teleurstellend want in deze partij was zeker op een beter resultaat gerekend. Tussenstand: 11 – 5.

Het werd echter nog erger. De verwachting was dat Harry de Waard mooie kansen zou creëren tegen Jaap Knipper. Pas laat in het middenspel kwamen die kansen er ook. Het leek er op dat De Waard in de fase met wederzijds een dam en vijf schijven een voordelig eindspel zou ingaan. Maar Knipper verraste De Waard met afname van diens dam. Daarbij kwam, het kan altijd nog erger, dat het resterende eindspel gewoon kansloos verloren was. Ellende! De Waard moest het hoofd buigen voor Knipper, die -het moet gezegd- de partij gedecideerd afmaakte.  Wim Martin trof in Harry de Groot een opponent met een beduidend hogere rating (1066 versus 1153).  Dat zou kunnen betekenen dat Martin een zware middag tegemoet zou gaan. Opvallend was echter dat De Groot een wel heel zwakke openingsbehandeling etaleerde. Dat hád de kans gegeven aan Martin om een lekkere aanvalspartij te spelen door zoveel mogelijk tempi te winnen. In plaats daarvan bood Martin aan De Groot de kans om de terreinachterstand in te lopen. Uiteindelijk ontwikkelde de partij in de richting van een klassiek laat-middenspel. Door de meer centraal opgestelde schijven van De Groot was dat nadelig voor Martin. Gelukkig kon laatstgenoemde nog naar remise ontsnappen door accuraat verdedigen.   

Samengevat moet geconstateerd worden dat de ADG-ers er in deze competitie nauwelijks in slagen om in hun partijen kansen te creëren. Dat is tegelijk opvallend en zorgelijk omdat het niveauverschil met de tegenstanders -als we letten op de rating- niet zo heel groot is.   

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven