Nationale damcompetitie KNDB  | 2e ronde  |  Zaterdag 30 september 2017

Hoofdklasse A

Gooi&Eemland gaat ten onder aan eigen fouten


De punten bleven zaterdag in Harderwijk. En dat had Gooi&Eemland volledig aan zichzelf te wijten. De wedstrijd tegen het eerste tiental van Harderwijk was direct een sleutelwedstrijd. Harderwijk is een directe concurrent in de degradatiestrijd en verloor de eerste ronde van een andere degradatiekandidaat: Heerenveen. Met een tweede nederlaag kon Gooi&Eemland de Harderwijkers een dramatische competitiestart bezorgen.

Erik Maijenburg deed erg z'n best om aan dat scenario bij te dragen. Gerwin van der Meer - ooit meervoudig NK-finalist bij de junioren - liep in een bekende en niet zo ingewikkelde openingscombinatie. Leo van der Laan haalde 'm wel eens uit en de combinatie werd eerder dit jaar gezien bij het Rotterdam Open tussen de Turkse WK-ganger Mehmet Yöney en Bé Eggens. Eggens gaf overigens meteen op nadat zijn Turks-Nederlandse tegenstander de slagzet inzette. Erik moest nog even door, niet erg zo leek het. Met een schijf meer leek er niets aan de hand. Weliswaar had Erik een zwaar blok op links, maar dat extra schijfje was toch wel lekker. Met nog veel tijd op de klok veranderde Erik op het laatste moment van gedachten. Wat hij precies dacht kunnen we hem vragen, maar hij liep in een drie om twee doorbraakje en verloor. Zo stonden we niet snel voor, maar achter: 2-0. Dit bleek het begin van een kolderieke middag waarop soms wat te lachen, maar vooral veel te huilen viel voor de bezoekers.

Dick Beking was als tweede klaar. Tegenstander Jan Hendrik Kok is niet ongevaarlijk en boekte in het recente verleden onder meer goede resultaten tegen Johan Teake Dekker en de Afrikanen Ladji Fofana en Macadou N'Diaye. Dick speelde een goede partij en kreeg alle aanvalsvelden onder controle. Een mooie overwinning kondigde zich aan. En toen werd op onverklaarbare wijze, met nog veel tijd op Dicks klok tot remise besloten. 3-1 Harderwijk.

Eric van Dusseldorp zorgde voor de tweede remise. Kees de Jong pakte de opening wat slapjes aan en Eric bouwde zoals wel vaker aan een mooie centrumstand en een aanval. Kok liep met 29. ... 5-10 in een dam, maar Eric nam 'm niet want niet genoeg voor winst. In de partij bleek ook de centrumstand niet genoeg voor de winst: 4-2 Harderwijk.

Maarten Kolsloot haalde zijn eerste punt voor Gooi&Eemland in zijn debuut. Na een opening onder meer bekend uit de eerste matchpartij Groenendijk - Boomstra werd het een middagje strategisch duwen en trekken met Henry Offenga. In een zes op zes werd remise overeengekomen: 5-3 Harderwijk. 'Laat hem niet in de aanval komen', schreef teamleider Erik over NK-finalist Niek Kuijvenhoven. Bertus de Harder was het kennelijk niet met dit advies eens want binnen enkele zetten had Niek zicht op een prachtige aanvalsstand. De partij werd rustig en stijlvol afgerond door de sterke Kuijvenhoven en Harderwijk boekte z'n tweede zege: 7-3.

Peter Frans Koops en Jan van der Star speelden wat mij betreft het meest spectaculaire duel van de dag. Vol aanvalswerk, afwikkelingen en een Harderwijker die de overhand kreeg via een kerkhof- en centrumaanval. Met een doorbraakje leek Peter Frans in de problemen te komen. Niettemin remise. 8-4 thuisploeg.

Wim Muys pakte de zaken zeer degelijk aan vanuit de opening en had na 22 zetten een machtig centrumblok. Met 23. 33-29 komt zwart weer wat beter in de wedstrijd, al kon Jan Willem Hoeve het verschil niet maken: remise en 9-5 voor Harderwijk dat nu dichtbij de zege was. Ruurd Wuestman duwde de overwinning over de streep met een geniepige combinatieve zege op Walter Thoen. De half open klassieke omsingeling van Walter - regelmatig succesvol op dit niveau - werd door Wuestman bestreden met een groot centrumblok. Er volgde een afwikkeling met een redelijk open stand. Wit had probleemloos het centrum kunnen bezetten, maar koos ervoor om verder te omsingelen. Onderweg werd een verrassende maar simpele slagzet gemist: winst voor Wuestman en de wedstrijdpunten voor Harderwijk: 11-5.

Was er dan geen enkele zege voor Gooi&Eemland? Jawel. Twee zelfs. Het beste kwam in deze wedstrijd op het laatst.

Leo van der Laan revancheerde zich voor z'n combinatieve nederlaag van twee weken eerder met een overwinning op Fred Elgersma. Leo kwam uiteindelijk tot een omsingeling die zo'n beetje over alle velden van het bord voerde, ongeveer tot op de damlijn van Elgersma. De Harderwijker had zich onderweg kunnen redden, maar deed dat niet, en dat telt uiteindelijk: mooie zege voor Leo en de eer was gered: 11-7.

Het allerbeste werd tot het allerlaatst bewaard. Jelmer Martens liet zien wat je met een geïsoleerd centrum van je tegenstander doet: omsingelen. De voorzitter trapte stevig op het gaspedaal en haalde een leuke damzet uit. Ook daar zat misschien nog wat meer verdediging achter voor Joras Ferwerda. Niet gekozen, wel verloren en de tweede overwinning voor Gooi&Eemland was binnen: 11-9 eindstand.

Gooi&Eemland staat nu na twee ronden onderaan in de Hoofdklasse A met nul punten. Nijverdal - met wereldtopper Ivanov in de gelederen - deelt die positie met hetzelfde doelsaldo. De koppositie wordt verrassend ingenomen door Witte van Moort 2 dat met een sterk team uitkomt. Het Noorden uit Groningen volgt op de voet, net als Witte van Moort met twee zeges, maar een iets minder bordsaldo.

Gooi&Eemland moet naar onderen kijken. Daar staan Hijken, Huizum en Heerenveen nog in het zicht, al is na twee ronden ook wel duidelijk dat degradatie ontlopen een hels karwei zal worden.

Onze volgende tegenstander, Dammers uit Oost, won zeer overtuigend met 14-6 van Heerenveen (5 zeges, 1 nederlaag). Gooi&Eemland zal z'n handen vol hebben aan deze ploeg met onder andere de ervaren subtopspelers Gerrit Boom, Jochem Zweerink en Wouter Ludwig. Op zaterdag 28 oktober is het zover.

1e KLASSE A

Moeizame zege ADG


Na in de vorige ronde van de KNDB- competitie met damcombinatie Fryslân afgerekend te hebben, stond voor de Amersfoorters zaterdag jl. de uitwedstrijd tegen Dokkum op het programma. Na afloop stond er een fraaie 13-7 overwinning op het scorebord, maar die kwam minder soepel tot stand dan de uitslag zou doen vermoeden. Evenals vorige keer opende Frits Stüger de score. Toen ondervond hij geen tegenstand van ‘niet opgekomen’. Ditmaal moest hij wel vol aan de bak. Er leek lange tijd weinig aan de hand in een klassieke positie, maar in het middenspel verslikte Frits zich onnodig door een onafwendbare dreiging te overzien. Hij kwam een schijf achter en daarna viel er weinig meer te repareren.

Dokkum hield de 2-0 voorsprong tot ver in het derde speeluur vast, maar toen rechtten de Amersfoorters de rug, schudden eens fors aan de boom en de punten rolden plots als rijpe appelen door de speelzaal middels drie winstpartijen op rij.

Ton Bollebakker wist de eerste dertig zetten niets te bereiken tegen de taaie en (te) snel spelende oude rot Nuveld. Een tweetal zwakke zetten van Nuveld , zet 35 en 37, gaven Ton wat praktische kansen middels een hoge hekstelling. De stand werd spannend en ingewikkeld. Ton miste een snelle winst, maar Nuveld gaf een tweede kans. De Fries plaatste een schijnoffer, maar Ton maakte hardhandig duidelijk dat dit schijnoffer in werkelijkheid schijfverlies inhield.

De tegenstander van Gerrit de Bruijn dacht: “op het kerkhof liggen de kansen” en nam al vroeg veld 22 in bezit. De Amersfoorter liet daarna met een lichte combinatie zien dat je op het kerkhof doorgaans toch het onderspit delft. Gerrit kwam na de afwikkeling een volle schijf voor en voerde het afspel bekwaam naar winst.

Harry de Waard bracht de score op 2-6 door Arend Dijkstra volledig van de mat te spelen. Aanvankelijk leek het vanuit de opening op flankspel af te stevenen maar de Fries switchte naar klassiek. Inmiddels had de ADG-er de vleugel van Dijkstra voorlopig lamgelegd en kwam met de zet beter te staan. Een forcing gevolgd door een damzetje werd de speler van Dokkum fataal, maar op dat moment hing zijn stelling toch al aan een zijden draadje.

Wim Martin trof een opponent met ruim 100 ratingpunten minder. “Die kan vast niet dammen” dacht de ADG-er, zijn neiging tot grove onderschatting koesterend. Nou, dat viel vies tegen! De Friese routinier speelde de opening feilloos en bracht Martin in grote opbouw-problemen. Toen hij zich daar met veel moeite uitgeprutst had, restte zowaar een licht voordelig klassiek standje. Wim wierp echter een blik op het scorebord, zag de 6-2 voorsprong en een andere karaktereigenschap sloeg toe: existentiële luiheid. Snel werd remise overeen gekomen.

Daarna verzuimde ADG echt door te pakken. Op de puntendeling van Hans Mulder viel nog weinig af te dingen. Hans komt doorgaans moeilijk tot winst, maar verliest ook heel zelden.

Bryan Brank liet echter een opgelegde kans liggen, en nog wel tegen de op papier sterkste speler van Dokkum. Bryan kreeg wederom zijn geliefde flankaanval op het bord. Hij stond al snel veel makkelijker en in het late middenspel zelfs gewonnen. Typisch zo’n stand waarin je denkt: “hoe zal ik eens winnen” Maar het luistert dan toch nog nauw en de tegenstander rommelt naar remise. Zo ook hier. Bryan verzuimde op de 35e zet de winst met (17-22) en moest zoals dat dan heet ‘in een teleurstellende puntendeling berusten’.

Bij Marcel Everloo ontstond in de opening een gevecht om het centrum. De Fries ruilde diverse keren naar voren om klassiek te voorkomen. Toch lukt het Everloo om na 25 zetten klassiek te bereiken en voorlopig vast te houden, waarbij het offer van Dussaut op de loer ligt. Marcel leek enig verschil van mening met zijn klok te krijgen, maar wist dit beheersbaar te houden. Zijn tegenstander nam de kans waar om een grote ruil naar de rand te maken en klassiek te verbreken. In de analyse bleek dat dit nog te voorkomen was geweest. In de resterende 8 om 8 zijn er nog wat schermutselingen maar het evenwicht werd nergens verbroken.

Hoewel Nico Kruijswijk volgens omstanders een prachtige stand opzette had hij zelf het gevoel dat hij in het middenspel dreigde te worden gewurgd door een dreigende omsingeling. Op de 35e zet besloot zijn tegenstander echter af te zien van de omsingeling en maakte de stand klassiek, en dat pakte bijna verkeerd voor hem uit. Nico verzuimde echter op de 43e zet groot voordeel te realiseren. Zijn tijdsverbruik was daar vooral debet aan. Iedereen denkt tegenwoordig maar dat ze net als Jan Groenendijk voldoende hebben aan 1 minuut per zet, maar dat ligt in de praktijk toch wat ingewikkelder… Nico won door een achterwaartse afruil wel een schijf, maar een paar zetten later gaf hij die noodgedwongen weer terug. Even later werd na een spannend slot de vrede getekend.

Cees Strooper had het moeilijk om tegen de prima spelende Henk Bosgraaf tot tastbaar voordeel te komen. Laatstgenoemde leek het spel te dicteren totdat de stellingen geopend werden. Toen kreeg Strooper, ondanks het uitgedunde materiaal, enig terreinvoordeel in combinatie met beheersing van het belangrijke veld 24. Toch had Bosgraaf de remise nog steeds binnen bereik. Maar toen hij eenmaal te passief voortzette, bij lichte tijdnood, kreeg hij alsnog de aanval van Strooper over zich heen. De dreiging van een snelle doorbraak naar dam pareerde Bosgraaf met een ruilmanoeuvre waarmee hij definitief een schijf achter bleef. Strooper maakte het karwei stijlvol af door de plusschijf terug te geven waarna een winnende drie om drie overbleef.

Eindstand 13-7 voor ADG. Met het oog op het WK in Tallinn ligt de competitie een maand stil en de spelers kunnen inspiratie opdoen met de partijen van dat WK of door zelf te spelen in het Open kampioenschap van Amersfoort van 18 t/m 21 oktober.

1e KLASSE B

Gehavend OG Utrecht wint ook tweede pot

Met 3 invallers vertrokken de dammers van Ons Genoegen Utrecht naar het Brabantse Asten. Desondanks gaf teamleider Alfons Ottink aan dat er gestreden moest worden voor de winst en zo geschiedde.

Auke Zijlstra pakte het eerste punt. Hans Berkers ruilde veel in de klassieke opening, maar Auke verkreeg toch een mooie stand en had gunstig veld 24 kunnen veroveren. Hij liet dat na, waarna in een 7-om-7 stand Berkers remise aanbood in een voor hem wat betere stand (1-1).

Invaller op bord 10 Dick de Boer kwam slecht uit de opening en belandde in een ongunstige hekstelling. Hij offerde een schijf en in het gevorderde middenspel verraste hij Ad Boot met een 5-om-5 doorbraak naar veld 7. Die gooide Ad terug, waardoor het materiaal weer gelijk was. Ad Boot probeerde de schijf op 18 te winnen, maar had beter z'n linkervleugel kunnen fatsoeneren en zich tevreden te stellen met een punt. Dick brak ten koste van een schijf door naar dam en won! (1-3)

De 2e invaller, Teus de Mik, had vrouwe Fortuna ook meegenomen naar Brabant. Na goed openingsspel had Teus geen problemen, maar de vreemde ruil 33-28x29 splitste z'n stand in tweeën. Hans Greveraars kon een schijf winnen, maar vertrouwde de zaak niet. Inderdaad zat er een damzetje achteraan voor Teus. Maar wat beiden niet zagen: dat de dam er voor gelijke stukken af zou gaan met een verloren 5-om-5 positie voor Teus. Hans zette anders voort en de partij liep remise (2-4).

De voorsprong werd vergroot door Peter Meijler. Tegenstander Jules Martens bood Peter een kortevleugel-opsluiting (KVO) aan, en dat was lekker spelen voor Peter. Hij zette Martens aan beide vleugels vast. Die zocht ruimte over het kerkhofveld 29, maar via de achterloop 12-17! forceerde Peter schijfwinst. Later gaf hij een schijfje terug, maar brak winnend door naar dam (2-6).

Arne van Mourik speelde een half open klassieke partij tegen Bert Berkers. Die had lange tijd het beste van het spel, maar zette een aanval op de rechtervleugel van Arne niet door. Langzaam maar zeker kreeg Arne voordeel, maar de stand bleek te dun om nog te winnen (3-7). De thuisclub kwam onverwacht terug in de wedstrijd. Gerard Morsink had lang mooi klassiek spel tegen Hans van Berkel, maar in het late middenspel deed een zwakke schijf op 16 de kansen keren. Toen hij ook nog verzuimde het centrum te bezetten met 33-28, liep hij vast en was het over en uit (5-7).

Wim Vlooswijk had al snel voordelig klassiek spel tegen Herman Clevis. Clevis zag het gevaar en ruilde zich los aan z'n linkervleugel. Wim probeerde nog van alles, maar remise bleek het hoogst haalbare 6-8).

Teamleider Alfons Ottink vocht een boeiend klassiek gevecht uit met Paul Hellings. In het vroege middenspel zette een Ghestem-doorstoot het bord in vuur en vlam. Paul Hellings vond tegenspel en bevrijdde zich. Een hoogst onduidelijke stand ontstond, met ver opgerukte schijven op 34 en 35 van Alfons. Beiden braken door naar dam en Alfons verkreeg de beste kansen. Hellings dacht remise te forceren door dam te halen op 4, maar een venijnige finesse leverde Alfons een drievoudige oppositiewinst op! (6-10)

De 3e invaller aan Utrechtse zijde, Lex van Amerongen, speelde een gewaagde flankspelpartij tegen Peter Arts. Die ging mee in het avontuur, maar vond in het gevorderde middenspel niet de beste zet. In de tijdnoodfase werd wat vereenvoudigd door Lex en hoewel de stand nog steeds beter was, stemde hij in met remise (7-11). Daarmee was de overwinning van Ons Genoegen een feit. Cock van Wijk bepaalde de eindstand op (8-12). Een half open klassieke omsingeling kwam niet uit de verf tegen Ruud Arts, maar stug verdedigen leverde toch een punt op.

2e klasse C

Zenderstad geeft overwinning weg


Ondanks dat Zenderstad maar met negen spelers aantrad heeft het wel de overwinning tegen SNA 3 weg gegeven. Bij voorbaat dachten we dat de onbekende spelers allemaal welpen of aspiranten waren, het bleken meer aspiranten en junioren te zijn waardoor ze veel sterker waren dan in voorgaande jaren. Dit bleek ook aan de gedegen opbouw van de partijen.

Ondanks dat René Nurmohamed het niet kon bolwerken was er niets aan de hand en werd er volop strijd geleverd. Een zware tegenvaller was het verlies van Theo van Londen die in een slechte stand in een welpenzetje liep.

Kumar Bihari bracht het eerste puntje binnen in een partij waar hij wel overwicht wist te creëren maar niet te winnen.

Met een gelukje (moet je ook wel eens een keer hebben) won Gerard Bakker door in het eindspel een doorbraak voorgeschoteld te krijgen die hij prompt aanvaardde.

Jacco Scheper liep in een simpele doorbraak maar kon dit door een slechte voortzetting van zijn tegenstander weer dicht zetten. Zelfs kreeg Jacco een doorbraak maar dit bleek net niet genoeg voor de winst.

Zeer teleurstellend was de nederlaag van Hans Verhoeven die halverwege een schijf won en rustig naar de overwinning leek te schuiven. Door onvoldoende zetcontrole liep Hans ook nog in een eenvoudige dam en kon opgeven.

Piet Schep speelde rustig zijn opbouwzetten maar kon daardoor niet zijn tegenstander verontrusten en het kabbelde naar remise.

Rob de Meij had een fraaie flankspelpartij en dit werd verrassend goed gepareerd waardoor hij zelfs een schijf van 28 naar 23 moest spelen. Vanaf dit moment was het voor beiden oppassen. Rob nam een doorbraak maar kon niet direct dam halen. In uiterste tijdnood dacht zijn tegenstander een doorbraak te kunnen nemen, maar dit bleek voor hem fataal.

Een secure partij van Arie Koster bracht hem een voordelig eindspel en hij maakte dit bekwaam af. Een 11-9 verlies dat we in de volgende wedstrijd gaan omzetten in een overwinning.


Jammerlijk verlies Gooi&Eemland 2

Opgewekt trokken 10 dammers naar Den Haag om de Hofstaddammers partij te geven. Dat lukte prima in de beginfase. Levi Duyst trakteerde Hagenaar John Kolstee een paar minuten na aanvang met een simpele 1 om 3 hetgeen hem 2 schijven voordeel bracht. Het duurde nog 2,5 uur voordat Levi de hand gereikt kreeg.

De voorsprong voor G&E werd kort erna tenietgedaan door verlies van Willem Bor tegen Nico Leemberg. In een neutrale stand op de 40e zet verslikte Willem zich. Een simpele achterloper met dreigend schijfverlies, dat leidde tot een simpele 1 om 2 voor Nico. Michiel Luiten speelde remise tegen Jaap van Hal. De partij verliep zonder noemenswaardige dreigingen of persoonlijk voordeel. Jaap Langerak en Jeremy Pauwels speelden de partij waarbij steeds schijven werden afgeruild. Totdat een klassieke stand op het bord kwam. Het vervolg liep zonder uitschieters naar remise. Tussenstand 4-4.

Hedwig Callender liet zich tegen Henk de Groot opsluiten op zijn korte vleugel. Dat betaalde zich in het vervolg toen Callender zich ook aan zijn andere vleugel liet opsluiten. Een foutieve verbreking van de opsluiting van de korte vleugel zorgde voor winst voor G&E. Bert Roest weerde zich tegen de veel sterker geachte Jan Kok goed en kwam in het eindspel zelfs voordelig te staan. Deze remise op bord 1 was een opsteker voor het team.

De voorsprong (7-5) werd helaas tenietgedaan door het volstrekt onnodig verlies van Huib Poort tegen Radjandrenath Kalloe. Huib liet na een puike partij tegen de veel sterker geachte Kalloe zijn dam op een eenvoudige manier afpakken. Daarna weer een verliespartij van Gerard Benning tegen Sanjai Dhauntal, die toch een duidelijk lagere rating heeft. Op de 35e zet ging Gerard simpel in de fout, wat hem op schijfverlies kwam te staan. De afwikkeling in het eindspel verdiende geen schoonheidsprijs.

Ad Vreeswijk dacht in het middenspel een mooi slagzetje uit te halen. Het kwam hem op schijfverlies te staan. Tegenstander Nerin Bisseswar speelde het eindspel bekwaam uit en Ad moest zich bij verlies neerleggen. Tot slot Hans Loots. Die won van de zwakste Hagenaar Rinus Snellaars. Pas tegen het eindspel wist Hans door een slagzetje door te breken naar dam. Door nog een blunder van Rinus kon Hans de winst veilig stellen.


Uitslagen en standen zijn te vinden op toernooibase.kndb.nl