De bekerfinale: ADG tegen OG Utrecht!


(Harry de Waard)

Zowel het eerste als het tweede van ADG Amersfoort liet in de halve finale van de provinciale bekercompetitie 2-6 aantekenen. Cees Strooper en zijn mannen zaten aan de goede kant van de score. Het eerste team versloeg LDV Loenen. Het tweede viertal beleefde andere momenten en trok met dezelfde uitslag aan het kortste eind. Tegenstander OG Utrecht won met 2-6. De Domstaddammers mogen het dus tegen ADG 1 opnemen om uit te maken wie de provinciale titel op zijn naam mag schrijven en de Jan Bombokaal voor een jaar in de prijzenkast mag zetten.

Het eerste viertal had dus weinig moeite met LDV alhoewel het team van Ben van der Linden toch niet zo maar de punten vrijgaf. Cees Strooper zette als eerste de punten neer. Tegen Arie Roos verkreeg hij langzaam maar zeker meer druk op de linkervleugel van de LDV-er. Met voorbereidende zetten kon Cees zijn tegenstander aan de andere kant van het bord enigszins vastzetten. Toch zou er voor Arie niet zoveel aan de hand zijn als hij met actief spel zou zijn doorgegaan. Helaas besloot Arie dat een zet te laat te doen waardoor de ADG-er met een eenvoudige combinatie een schijf won met bovendien een onaantastbare schijf, diep in de vijandelijke stelling. In plaats van te capituleren hield Arie nog even vol, maar nadat hij volledig vastliep gaf hij op.

Gerrit de Bruijn zette zijn ploeg op 0-4. Tegenstander Ben van der Linden bezette al vroeg in de partij het kerkhofveld, een dankbaar aanknopingspunt voor Gerrit, die onmiddellijk de aanval op de voorpost inzette. Ben week daarop uit naar de bordrand, maar dat verslechterde zijn positie alleen maar. Al voor de dertigste zet wist de Amersfoorter het verkregen voordeel om te zetten in schijfwinst. De LDV-er stribbelde daarna nog een twintigtal zetten tegen, maar streed voor een verloren zaak.

Daarna volgden nog twee puntendelingen. Ton Bollebakker zorgde voor 1-5. Al vanaf de opening begon tegenstander Gerrit van Schaick met een vereenvoudigende tactiek met als enig doel het spel overzichtelijk te houden en de schijven vlot in het doosje te krijgen. Dat lukte hem goed. Ton had de hele partij voordeel en probeerde te drukken middels een sterk centrum, maar het was allemaal te weinig voor de winst.

Harry de Waard beleefde een moeilijk avondje tegen Frits Aalberts. De eerste helft van de partij was er nog niet zo veel aan de hand, maar na het zwakke 31.49-43 profiteerde Frits met een ijzersterke opstoot in het centrum. Harry zag te laat dat dit een schijf kostte en gaf daarna dan ook niets meer voor zijn partij. Ook al had hij nog een verrassingsactie in petto. Frits wachtte daarna te lang met een doorbraak-actie en Harry kreeg enkele zetten later zowaar nog de kans om voor een 2e schijf door te breken. Nu moest de LDV-speler wel, offerde een schijf om ook door te breken, maar toen was het te laat: remise! Harry verzuchtte dat hij die wegsleepte voor de poorten van de hel.

Voor het tweede van ADG ging het minder goed. Zoals reeds gememoreerd, daar stond ook een 2-6 uitslag op het scorebord, maar wel in het nadeel van de Amerfoorters. OG Utrecht was op ware oorlogssterkte gekomen en dat was te merken. Met Alfons Ottink, Cock van Wijk, Arne van Mourik en Heike Verheul hadden alle ADG-ers gemiddeld een rating van 200 punten minder. Bryan grapte al vooraf: 0-8? Maar het eerste succesje wist Henk Vos al te boeken: remise met Alfons Ottink, die hem een blauwe aantekening opleverde in de scorelijst van Toernooibase. Voordat de partij begon, vertelde Bryan Henk dat zijn tegenstander een ranking heeft van ruim boven de 1300 (1329). Henk twijfelde dus hoe hij de strijd zou aangaan: verdedigen of er vol voor gaan. De ADG-er realiseerde zich dat hij niets te verliezen had, dus koos voor het laatste: de dood of de gladiolen. Na zo'n 25 zetten in een, volgens Henk, gelijkwaardige stand voerde Alfons een combinatie uit die Henk had overzien. Toen 10 schijven van het bord waren verdwenen en er een 8 om 8 overbleef, was de ADG’er zeer tevreden met zijn stand en had daarom daarna nog steeds veel vertrouwen in het vervolg van de partij. In een 4 om 4 eindspel liet Henk zijn tegenstander 2 schijven winnen (3 om 1) maar daarna kon hij veilig de damlijn halen, waarna tot remise werd besloten.

Ook Bryan Brank wist de remisemarge ruimschoots binnen de perken te houden. Sterker nog, in de eindspelfase had hij tegen Heike Verheul kansen om de volle buit naar zich toe te trekken. De laatste tijd luidt zijn credo "Aanvalluh" en laat hij zijn tegenstander verdedigen of omsingelen. De ADG-er kreeg dus inderdaad weer de aanvallende rol en kwam er een mooie flankaanval op het bord. In het eindspel stond Bryan dan ook een stuk beter aldus Turbodambase. Misschien in hogere analytische sferen zelfs gewonnen? “Ik was in ieder geval weer blij met het resultaat tegen een beduidend sterkere tegenstander en hoefde geen remise te maken. Met nog 30 seconden op de klok bood ik remise aan wat Heike na even nadenken ook aannam.”

Maar daarna ging het mis voor de ADG-ers en verloren Frits Stüger en Marcel Everloo. Frits koos – zoals gebruikelijk – voor klassiek. Het ging gelijk op. Na het gevecht om het centrum wist hij licht positioneel voordeel te behalen met zijn gesloten klassieke formatie. Toen ging de ADG-er de problemen van Cock zelf oplossen met een nonchalante zet. Het vervolg was dat hij geen oog had voor de onpareerbare dreiging op zijn rechter vleugel, die Cock hem wist voor te schotelen. Met een lichte finesse wist de Amersfoorter de schade enigszins te beperken door Cocks doorbraakschijf de weg naar dam te beletten, maar kon helaas niet verhinderen dat deze noodgreep resulteerde in schijf- en partijverlies. In het eindspel van 4 tegen 3 schijven kwam Frits er niet meer aan te pas. “Ik denk dat Cock zich in de cruciale fase van de partij al verzoend had met slechts 1 punt. Knap dat hij zich wist te revancheren en nu wel twee punten wist binnen te halen,” aldus Frits.

Ook Marcel Everloo moest het ontgelden en werd geslachtofferd door Arne van Mourik. Ook deze ADG-er stuurde aan op klassiek maar Arne wilde daar helemaal niet in meegaan en zocht de rand van het bord op. Hierdoor kreeg Marcel alle vrijheid om op het centrum te opereren. Maar op zijn 40e ging er dan toch iets mis. Achterlopen is vaak gevaarlijk moet Arne gedacht hebben en confronteerde de Hooglander met een lichte combinatie die hem altijd schijfverlies of dam zou kosten. Marcel koos voor de eerste optie maar had daarna geen kans meer op herstel.

  RONDE 3
 di 14-03-2017    ADG 2  -  Ons Genoegen Utrecht 
2
-
6
 
 Marcel Everloo (1049)  -  Arne van Mourik (1241)  0 - 2 4 Partij
   Frits Stuger (933)  -  Cock van Wijk (1260)  0 - 2 3 Partij
   Henk Vos (822)  -  Alfons Ottink (1297)  1 - 1 1 Partij
   Bryan Brank (1050)  -  Heike Verheul (1248)  1 - 1 2 Partij
 
   LDV Loenen   -   ADG  
2
-
6
   Ben van der Linden (965)  -  Gerrit de Bruijn (1210)  0 - 2 2 Partij
   Gerrit van Schaick Sr. (921)  -  Ton Bollebakker (1226)  1 - 1 4 Partij
   Arie Roos (903)  -  Cees Strooper (1298)  0 - 2 1 Partij
   Frits Aalberts (960)  -  Harry de Waard (1190)  1 - 1 3 Partij