Persoonijk kampioenschap UPDB - Slotronde 9

De Lucardiezaal was woensdag het centrum van de
Utrechtse damwereld, een Sfeerverslag...


Verslag Harry Vredeveldt
Foto's Harry de Waard


UTRECHT - Toen ik woensdagavond om kwart voor tien binnenkwam, had ik de neiging om mijn schoenen uit te trekken en op kousenvoeten langs de borden te lopen. Hier stond wat te gebeuren: in opperste concentratie zat iedereen achter de borden en was er al wat tekening in de strijd. De spanning was te snijden.

Er was 1 uitzondering: de kampioen van de tweede klasse René Runhaar liep ontspannen rond; de laatste ronde zat er nu al op (winst op Robert De Wolf). Naar mijn weten een unicum: alle partijen gewonnen!

Verder stonden bijna alle schijven nog op het bord bij de partij tussen Leo van der Laan en Laura Timmerman. Zij hield zich tot nu toe goed staande in dit sterke gezelschap en zou deze avond voor een verrassing zorgen, maar hierover later meer.

De stand van zaken in de Hoofdklasse en in de Eerste klasse leek respectievelijk voor Harry de Waard en Cor van Setten in de laatste ronde niet meer stuk te kunnen gaan, maar dan mochten ze niet verliezen....

Cor had zich daar van te voren toch wel zorgen over gemaakt, want hij had dit toernooi wel eens verloren gestaan en had Vrouwe Fortuna nodig gehad om te ontsnappen; bovendien was Arie van Nieuwkerk dit jaar weer aardig op dreef en had zijn naaste belager Lucien Farzan zijn vooruit gespeelde partij gewonnen.

Wouter van Beek was uit op eerherstel; hij had tot nog toe wat punten gemorst, wat zou het mooi zijn om uitgerekend tegen Harry nog wat puntjes bij te sprokkelen.

Dat gold voor meer spelers, leek het wel, vooral in de Eerste klasse: er werd vol op de winst gespeeld door Jaap Langerak tegen Henny Pikker en Bert Roest tegen Jan Ongolesono. Jaap zat voortdurend gespannen voorover achter zijn bord en Bert nam ook alle tijd om zijn partij naar winst te voeren, waar het steeds meer op begon te lijken. Ook Kumar Bihari leek zich zorgen te moeten maken tegen Adrie Timp; de punten leken later op de avond naar Adrie te gaan.

Om tien voor elf was het plotseling over en uit bij Harry de Waard tegen Wouter van Beek. Ik had me om tien uur nog even zorgen over Harry gemaakt, want hij was bijna een kwartier in geen velden of wegen te bekennen en de stand leek me zeer gecompliceerd. Onze ridder zat veel vaster in het zadel dan ik had gedacht, want het was plotsklaps uit na een remiseaanbod van Wouter, die waarschijnlijk in alle varianten verloren stond. Harry had door het verloop van de avond aan een punt voldoende en Wouter kon Harry feliciteren met de titel. Dat wordt dus meedoen voor Harry in de halve finale voor de Nederlandse titel. "Maar daar doen wel kanjers mee en ik weet niet of ik dat ga doen", aldus de bescheiden Harry. Tien minuten later kon Cor van Setten zich laten feliciteren: Arie van Nieuwkerk had zich tot het uiterste geweerd en moest zijn meerdere in Cor erkennen.

En toen ging het hard: Jaap Langerak zag zijn stelling in een puinhoop veranderen, waardoor Henny Pikker na een moeizame start van het toernooi nog op 8 punten uitkwam en de motivatie om weer door te gaan met dammen groot is.

Even later moest Bert Roest in een puntendeling berusten tegen de koele Jan Ongelesono en konden de toeschouwers zich concentreren op de partij tussen Leo van der Laan en Laura Timmerman. De enige dame in het gezelschap zat met een hoofd als een boei achter haar bord. Leo stond beter, aldus Erik Maijenburg (een prima remise na een boeiend gevecht tegen Arne van Mourik, ik zou het haast vergeten), maar hij was in tijdnood en Laura rook haar kans. De schijven vlogen van het bord, er werd razendsnel gespeeld en plots stond er een gewonnen stand voor zwart op het bord. De klok moest worden stil gezet om de notatie te controleren (waren de 60 zestig zetten binnen de twee uur gehaald door Laura?). Dit bleek allemaal in orde en kon Laura beide punten meenemen en nog een flinke sprint op de ranglijst maken!

Het toernooi was gedaan, alleen Jelmer Martens en Kennedy Krishnadath zwoegden nog moeizaam door op zoek naar de winst en moesten om half twaalf in remise berusten. Daarna kon de prijsuitreiking beginnen, maar door een misverstand bleken de prijzen niet aanwezig en bleef het bij de felicitaties.

Het was ook dit jaar weer een mooi bezet toernooi met in totaal 56 deelnemers, waar vind je dit nog in Nederland, waarmee Harry de Waard in zijn slotwoordje Erik Mayenburg en Teus de Mik complimenteerde.

Harry Vredeveldt.



Ga naar Toernooibase voor de detailuitslagen